Friday, 18 January 2013


Το σπίτι μου βρωμάει. Και δεν εννοώ την απλή βρώμα που καθαρίζεις και φέυγει. Πλέον η μπίχλα που πάντα περιφερόταν στο σπίτι έχει αναπτυχθεί σε κάτι πιό βαθύ, το οποίο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το σπίτι και με εμένα, ίσως πλέον και να είμαστε κάτι σαν συμβιωτικοί οργανισμοί. Ίσως να φταίει το γεγονός ότι το σπίτι μου κατα πάσα πιθανότητα είναι τόσο βρώμικο που έχει αποκτήσει τη δικιά του χλωρίδα και πανίδα. Ποιός ξέρει, μπορεί να έχει αναπτύξει και νοημοσύνη.


Στην κουζίνα μου είναι σίγουρο ότι οι οργανισμοί εκεί έχουν σίγουρα περάσει πολλές εξελικτικές φάσεις, και ίσως να ήμαστε 2-3 μήνες ακόμα άπλυτων πιάτων μακριά απο κάτι το οποίο οι βιολόγοι θα χαρακτήρηζαν καινούργια συνομοταξία (η γενος η τελως παντων ό’τι όρο χρησιμοποιούν οι σφιχτοκώληδες που αντί να μελετάνε τη ζωή κάθονται και την ταξινομούν). Το σημαντικό είναι ότι μάλλλον θα πάρει το δικό μου όνομα, ή κάτι παρόμοιο. Αν με ρωτήσουν θα προτείνω κάτι του στυλ Fotious Bichlious, δηλαδή κάτι που εκφράζει εμένα φυσικά που τα δημιούργησα αλλα καί το φυσικό τους περιβάλλον.


Κάποια απο αυτές τις μέρες θα κάνω μια προσπάθεια να το καθαρίσω, αλλά το πιο πιθανό είναι να αποτύχω, όπως απέτυχα και όλες τις προηγούμενες φορές. Προχθές είχα φτάσει πολύ κοντά, το είχα σχεδόν αποφασίσει, αλλά με το που άνοιξα το ψυγείο όλο το θάρρος που είχα μαζέψει όλη την προηγούμενη μέρα εξαφανίστηκε με μιας, αφού η Μπίχλα (απο δω και μπρος θα την αναφέρω με Μ κεφαλαίο, νομίζω της αξίζει) ήταν τόσο αφόρητη που έφυγα τρέχοντας και κλείδωσα και την πόρτα της κουζίνας. Δεν ξέρεις τι γίνεται καμια φορά.


Έτσι κι αλλιώς υπάρχουν πιο σημαντικά ζητήματα που πρέπει να ασχοληθώ. Ας πούμε, σήμερα ανακάλυψα ότι μου λείπει ένα δάχτυλο, συγκεκριμένα ο αριστερός μου παράμεσος του ποδιού. By the way, δε ξέρω αν είναι δόκιμες αυτές οι ονομασίες για τα δάχτυλα των ποδιών. Άντε να πείς το ‘παράμεσος’ το δέχεσαι, ή το ‘μεσαίος’. Το διπλανό όμως δε γίνεται να λέγεται ‘δείκτης’. Δηλαδή τι μπορείς να δείξεις με το δεύτερο δάχτυλο του ποδιού σου; Και άντε αυτό το δέχομαι ας πούμε χαριν ευκολίας. Τον αντίχειρα; Αυτό πια δε γίνεται να μεταφερθεί στο πόδι, η ίδια η λέξη έχει μέσα της τη λέξη χέρι!


Τέλως πάντων, να επανέλθουμε στο θέμα μας. Η αλήθεια είναι ότι δεν ανακάλυψα σήμερα ότι μου λείπει το δάχτυλο. Το είχα καταλάβει εδώ και δυο τρεις μέρες. Σήμερα όμως επιτέλους το βρήκα, κάτω απο τις κουβέρτες στο κρεβάτι μου, και μάλιστα σε άριστη κατάσταση, κάτι που με κάνει να απορώ για τον λόγο που αποφάσισε ξαφνικά να αποστατήσει απο το πόδι μου, το οποίο επίσης είναι σε άριστη κατάσταση. Πληγές κλπ δεν υπάρχουν, οπότε αποκλείω την πιθανότητα ατυχήματος, μόλυνσης (όπως προείπα δε ζω και στο πιο υγιεινό περιβάλλον) ή οτιδήποτε τέτοιου στυλ τέλως πάντων.


Ποιός ξέρει, μπορεί και να ξαναβγεί. Λέω κάποια στιγμή να το ψάξω στο wikipedia ή σε κανένα forum, δε γίνεται να είμαι ο πρώτος που το παθαίνει αυτό.

No comments:

Post a Comment